水泠泠 2006-4-10 14:43
[原创]醉梦唐宋之宋词小赏
<p>这些偶得杂感本只是自娱自乐的东西,登不得大雅之堂,原也是只在自家博客登登而已,今番应刺猬之请首发于此,不由为之惴惴,有疏漏浅薄之处,还望大家一笑置之,谢谢。<br/></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 18pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span><span style="COLOR: navy;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">(序)<span lang="EN-US"> <p></p></span></span></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">大概从喜欢古龙开始,就近乎疯狂的痴迷于中国的文字,进而视英文如粪土,被父亲批评为不喜欢学英文的借口。不管如何,中文确实可算是世界上最伟大的文字之一,这是作为一个中国人的莫大骄傲,时常暗自庆幸,若非身为华夏一族,焉有机会遨游这宏伟瑰丽的文字宝库呢。<span lang="EN-US"> <p></p></span></span></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">中华文明浩浩五千年,才子宗匠辈出,能将文字练到极处者数不胜数,但能够今人容易接受的,首推唐诗宋词。屈大夫之《离骚》自是奇阔灿烂,却拗涩难懂,一般人只能窥其表面,而不能解其深意;曹植的《洛神赋》,也同样将文字之美发挥到极处,但不具备点古文功底,实在难以轻易读懂。而唐诗宋词,体裁丰富多变,既将文字之美发挥的淋漓尽致,又不至太深奥艰涩,最起码,能够让人比较容易的看懂。<span lang="EN-US"> <p></p></span></span></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">记得家里的《唐宋词鉴赏词典》是<span lang="EN-US">97</span>年买的,但此书分两册,我买的是下册,即南宋至元初这段时间的词,上册却久寻不获,直到今年,才如愿以偿地将上册买回,其间隔了有<span lang="EN-US">8</span>年之久,也算好事多磨了。<span lang="EN-US"> <p></p></span></span></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt 3pt; TEXT-INDENT: -12pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span><span style="mso-spacerun: yes;"> </span><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">这真是一套物超所值的好书,量大而精,评点者更是细致专业,令人受益匪浅。幽蓝自认见识粗陋,所写之评,不过是短句之评,自不能与方家相比,只是有些感触,不吐不快,借此时尚有些雅趣,凑字成文,聊以自娱而已。<span lang="EN-US"> <p></p></span></span></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt 12pt; TEXT-INDENT: -12pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p></p></span></p><p></p><p></p><p></p> <p></p>
[align=right][color=#000066][此贴子已经被作者于2006-4-10 14:51:03编辑过][/color][/align]
水泠泠 2006-4-10 14:44
<p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt 12pt; TEXT-INDENT: -12pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《菩萨蛮》<span lang="EN-US"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span>李白<span lang="EN-US"> <p></p></span></span></p><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt 12pt; TEXT-INDENT: -12pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">平林漠漠烟如织,寒山一带伤心碧。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">暝色入高楼,有人楼上愁。<span lang="EN-US"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span><p></p></span></span></p><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt 12pt; TEXT-INDENT: -12pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">玉阶空伫立,宿鸟归飞急。何处是归程。<span lang="EN-US"> <p></p></span></span></p><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">据说这是李太白的词。太白的诗自是不必说,已经是后人不可逾越的高峰,但词作就只两首(另一首是《忆秦娥》),而且还都不能确定是否真的为太白所作。抛开这些不说,这首词被放到《唐宋词鉴赏辞典》(以下简称《唐》)的开篇第一首,自也有它的过人之外。幽蓝虽非特别喜欢,但起首两句却写的宏旷优美,“烟如织”显迷蒙,“伤心碧”显奇丽。王国维谓之“一切景语皆情语”,此两句恰恰印证。<span lang="EN-US"> <p></p></span></span></p><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p> </p><p></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《渔父》<span lang="EN-US"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span>张致和<span lang="EN-US"> <p></p></span></span></p><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">西塞山前白鹭飞,桃花流水鳜鱼肥。青箬笠,绿衰衣,斜风细雨不须归。<span lang="EN-US"> <p></p></span></span></p><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">这是一首小令,字句不多,读起来却是字字珠玑,呈现在面前的是一幅闲适的水墨山水,颇具隐逸之风。前两句,读之令人感受到天地万物丰润之美,而后转至渔翁,“青若笠,绿衰衣”只六字,便将渔翁之形象一笔突起,一青一绿,色彩鲜明,明丽如画。最后结语,更是余味悠长,实属点睛之笔,也是幽蓝最喜欢的一句。<span lang="EN-US"> <p></p></span></span></p><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p> </p><p></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《转应曲》 戴叔伦<span lang="EN-US"> <p></p></span></span></p><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">边草,边草,边草尽来兵老。山南山北雪晴。千里万里月明。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">明月,明月,胡笳一声愁绝。<span lang="EN-US"> <p></p></span></span></p><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《转应曲》这个词牌对于看惯了宋词的人来讲,是属于比较生僻的,宋人显少用这个词牌填词。这首小令明白如话,又因叠字颇多,读来琅琅上口,虽无华美的文字,反应的却是当时社会之民生大事,值得一品。看“边草”二字的反复运用,就知是写戍卒的。最后一句,“明月,明月,胡笳一声愁绝”,这“愁绝”二字,实在有如平地惊雷,震人心肺,胡笳本是边塞幽怨之调,一声声传来,怎不凄绝愁绝?这首词本身无甚特别突出之处,只因作者戴叔伦乃幽蓝同乡,且戴公之词仅存一首,不特别拎出来说一说,怎么对得起这位千年前的同乡呢。<span lang="EN-US"> <p></p></span></span></p><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p> </p><p></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《长相思》 白居易<span lang="EN-US"> <p></p></span></span></p><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">汴水流,泗水流,流到瓜洲古渡头。吴山点点愁。<span lang="EN-US"> <p></p></span></span></p><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">思悠悠,恨悠悠,恨到归时方始休。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">月明人倚楼。<span lang="EN-US"> <p></p></span></span></p><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">这是写闺怨的,想着以前学的《卖炭翁》真是迥然不同的感受。看来白乐天在兼顾百姓疾苦时,也不忘关怀一下这闺阁之怨,也算得上是多情之人呀。同样,这首词也没什么绮丽之句,但构思精巧,言语简洁。能用最简单的词勾勒出最深的情致,方是高手。幽蓝喜欢最后一句,孤旷简绝的五个字,将前面所有的渲染点的更深更透更怨,所谓结句要有力,大约就是这个意思吧。<span lang="EN-US"> <p></p></span></span></p><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p> </p><p></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《天仙子》 皇甫松<span lang="EN-US"> <p></p></span></span></p><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">晴野鹭鸶飞一只,水荭花发秋江碧。刘郎此日别天仙,登绮席,泪珠滴。十二晚峰青历历。<span lang="EN-US"> <p></p></span></span></p><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">皇甫松在唐宋众多词家耀耀星辉下,实在不算起眼,但这首小词却写的别有风致。幽蓝特别激赏前两句和最后一句。“晴野鹭鸶飞一只,水荭花发秋江碧”写景真是绝妙,不但色彩斑斓,还兼具动态美,鹭鸶之“飞”,水荭(本应为草字头下加个洪字,打不出,二字可通)之“发”,读来美不胜收。最后一句,“十二晚峰青历历”,使全词突豁然开阔起来,空缈无限,余味不绝。<span lang="EN-US"> <p></p></span></span></p><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p> </p><p></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《梦江南》<span lang="EN-US"> <p></p></span></span></p><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">兰烬落,屏上暗红蕉。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">闲梦江南梦熟日,夜船吹笛雨潇潇,人语驿桥边。<span lang="EN-US"> <p></p></span></span></p><p></p><p></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">此词又名《忆江南》,白居易曾有数首,一向脍炙人口,皇甫松的也不赖。比之白乐天的那几首,此词显然雅致一些,也拘谨了一些。引幽蓝侧目的只有一句,便是“夜船吹笛雨潇潇”,论意境自是幽朦空灵,论文字也算是精雕细琢,但这类语句往往失之雕琢,刻意了些,把这句特别拿出来,主要是因为时下网络上红到发黑的武侠原创女作家沧月,她最初的一本小说便是以此句为名,那时幽蓝读书甚少,初见此句惊为天人,还嘀咕着沧月这书虽写的不怎么样,名起的还真挺有水平,谁知还是“拿来”的。这里没贬低的意思,怪只怪当初自己不够博学多才,张冠李戴还不自知。<span lang="EN-US"> <p></p></span></span></p><p></p><p></p>
[align=right][color=#000066][此贴子已经被作者于2006-4-10 20:57:43编辑过][/color][/align]
水泠泠 2006-4-10 14:45
<p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《菩萨蛮》<span lang="EN-US"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span>温庭筠<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">水清帘里颇黎枕,暖香惹梦鸳鸯锦。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">江上柳如烟,雁飞残月天,<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">藕丝秋色浅,人生参差翦。双鬓隔香红,玉钗头上凤。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">温飞卿是花间派的始祖,晚唐大大有名的才子,瞧这词写的旖旎香媚,料想这人想必也是风流俊逸吧,事实上温大才子长的有点丑,落差委实太大,特别拿来八卦一下。言归正传,这词写自是柔腻细艳,典型的花间派作风,唯“江上柳如烟,雁飞残月天”一句,还是很有些意味的,江夜已近晨曦,残月微照雁飞,好一派凄而不怨的秋夜景致,至于其它,只“人生参差翦”还有些余味,其余便是炼语精工,也流于俗庸。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《菩萨蛮》<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">南园满地堆轻絮,愁闻一霎清明雨。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">雪后却斜阳,杏花零落香。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">无言匀睡脸,枕上屏山掩。时节欲黄昏,无聊独倚门。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">此词写的是妇人春睡之后的情景,无非就是闺阁之怨了,这类体裁在唐宋词中多如牛毛,写的真正精妙的却是鲜少,温飞卿这首也只能说是尚可一读。起首“南园满地堆轻絮,愁闻一霎清明雨”两句倒是清雅,轻絮厚堆,愁那一阵细雨,打的花枝零落,纵香如故,也难免兴起萧索之感,倒也有些曲折深沉之思。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《酒泉子》<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">楚女不归,楼枕小河春水。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">月孤明,风又起。杏花稀。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">玉钗斜簪云鬟重,裙上金镂凤。八行书,千里梦。雁南飞。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">注:“玉钗斜簪云鬟重”的“簪”字,实为上竹头下参字之体,打不出,其音及意均与簪字同。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">这是一首写离愁别绪之词,好在一洗花间奢丽雕缋之风,显得很闲淡。尤其喜欢起句,“楚女不归,楼枕小河春水”,十个字都很平淡,但其中一个“枕”字真是画龙点睛之笔,只著一字,境界全出,叫人读来慨生幽绵思远之致,实在清妙雅惬,这在以浓艳著称的温飞卿词中是比较少见的。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《梦江南》<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">千万恨,恨极在天涯。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">山月不知心里事,水风空落眼前花。摇曳碧云斜。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">记得当日读至温词,初时尚觉辞藻郁艳,值得体味,后越看越觉乖腻,最后差点想吐,绝非夸张,就像是鲍参翅肚一直吃了一个月的感觉。但这首小词尚算清淡,除起首略显浅白且不见新意外,余下几句甚妙,尤喜最后一句“摇曳碧云斜”,碧云动荡间,日已西斜,联起前句,有陡然将镜头拉之开阔之地的感觉,结局虽短促,但余思袅袅,咀味绵长。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《酒泉子》<span lang="EN-US"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span>司空图<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">买得杏花,十载归来方始坼。假山西畔药阑东,满枝红。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">旋开旋落旋成空,白发多情人更惜。黄昏把酒祝东风,且共从容。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">这首词看起来不起眼,但最后一句向来被人称道,是为名句。幽蓝也一向很欣赏,只是之前一直未知确切作者是谁,今读宋词始知。司空这个姓时常出现在小说中,现实中并不多见,本词作者也是名不见经传,但这首词写的深曲婉致,颇引人兴起流年暗换之感。以物托情,寓以家国身世之慨,本也不新鲜,只是一句“旋开旋落旋成空”,连用三个“旋”字,落寞萧瑟之情呼之欲出,再加一句“白发多情人更惜”,更是将此情延伸至极处,怎能不牵动读者之心?未句语气趋于缓和,“黄昏把酒祝东风,且共从容”,属高潮之后的缓顿,以酒祝东风,盼其能护杏花不残,不深究其中的寓意,但就言物,也算得上是一首好词了。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《巫山一段云》<span lang="EN-US"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span>李晔<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">蝶舞梨园雪,莺啼柳带烟。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">小池残日艳阳天,苎罗山又山。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">青鸟不来愁绝,忍看鸳鸯双结。春风一等少年心,闲情恨不禁。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">这首词的词牌也很少见,作者的身份也较特殊,为晚唐昭宗李晔,因而拿出一观。本词主旨是写景寓情,总体感觉稀疏平常,首句“蝶舞梨园雪,莺啼柳带烟”,精工细致,辞句华丽,难得的艳而不腻,尤其“柳带烟”三字把春景写的迷雾缥缈般引人遐思,也算是有亮采之处。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《一叶落》<span lang="EN-US"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span>李存勖<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">一叶落,搴珠箔。此时景物正萧索。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">画楼月影寒,西风吹罗幕。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">吹罗幕,往事思量者。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">此词作者也是一位皇帝,即后唐庄宗。比之昭宗来,他的词还是更纤丽沉挚一些。所谓一叶而知秋,词之首句便点明词意,正是述写悲秋之心绪也。纵观本词,既有直抒胸臆,不加雕饰之句,更有“画楼月影寒,西风吹罗幕”这种清绮秀句,二者相融,不浓不淡正相宜。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《忆仙姿》<span lang="EN-US"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">曾宴桃源深洞,一曲清歌舞凤。长记欲别时,和泪出门相送。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">如梦!如梦!残月落花烟重。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #003366; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">看这词牌名似乎很陌生,其实便是后来常见的《如梦令》。此调为庄宗首创,后庄宗觉得“忆仙姿”三字不雅,遂改为“如梦令”,虽并不觉得前者有甚不雅之处,但改为“如梦令”也很妥贴。此词起句平淡,结尾却很有力,总领全词。一句“残月落花烟重”,像是一幅月夜烟氲花落之图,再加上之前的两个“如梦”加强语气,月残烟冷花落之幽凄落索之感油生,实为一难得佳句。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p>
水泠泠 2006-4-10 14:48
<p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span>《春光好》<span lang="EN-US"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span>和凝<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 宋体; mso-font-kerning: 0pt; mso-ascii-font-family: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: "Times New Roman"; mso-bidi-font-family: 宋体; mso-ansi-language: ZH-CN;">蘋</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-font-kerning: 0pt; mso-bidi-font-family: 宋体; mso-ansi-language: ZH-CN;">叶软,杏花明,画船轻。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-font-kerning: 0pt; mso-bidi-font-family: 宋体; mso-ansi-language: ZH-CN;">双鸳鸯出绿汀,棹歌声。<p></p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-font-kerning: 0pt; mso-bidi-font-family: 宋体; mso-ansi-language: ZH-CN;">春水无风无浪,春天半雨半晴。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-font-kerning: 0pt; mso-bidi-font-family: 宋体; mso-ansi-language: ZH-CN;">红粉相随南浦晚,几含情。<p></p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-font-kerning: 0pt; mso-bidi-font-family: 宋体; mso-ansi-language: ZH-CN;">看词牌,顾名思义,这是首描写春景的词。首句写景虽简凑而意幽远,“软、明、轻”三字穿插其中,让人感觉春意慵懒,春光如画,很吸引人。中段“春水无风无浪,春天半雨半晴”,对仗工整,虽春字反复运用,而不显累赘堆砌之感,时而春水静如波,时而春雨半片,动静相谐,好一派怡人春景!作者和凝,时称“曲子相公”,擅写艳词,但这首却是清俊和婉,很让人喜欢。<p></p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-font-kerning: 0pt; mso-bidi-font-family: 宋体; mso-ansi-language: ZH-CN;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-font-kerning: 0pt; mso-bidi-font-family: 宋体; mso-ansi-language: ZH-CN;">《采桑子》<span style="mso-spacerun: yes;"> </span>冯延巳<p></p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-font-kerning: 0pt; mso-bidi-font-family: 宋体; mso-ansi-language: ZH-CN;">花前失却游春侣,独自寻芳。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-font-kerning: 0pt; mso-bidi-font-family: 宋体; mso-ansi-language: ZH-CN;">满目悲凉,纵有笙歌亦断肠。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-font-kerning: 0pt; mso-bidi-font-family: 宋体; mso-ansi-language: ZH-CN;"><p></p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-font-kerning: 0pt; mso-bidi-font-family: 宋体; mso-ansi-language: ZH-CN;">林间戏蝶帘间燕,各自双双。忍更思量,绿树青苔半夕阳。<p></p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-font-kerning: 0pt; mso-bidi-font-family: 宋体; mso-ansi-language: ZH-CN;">冯延巳是五代中幽蓝比较喜欢的词人,其词华而不艳,极具深婉之致,不像温飞卿,比较注重词藻繁美,能真正让读者心绪为之共起伏的佳作却不多。而冯延巳则不同,可说篇篇婉丽,句句幽深,这首《采桑子》也不例外。全词之眼在于个“独”字,独自凄凉的词人,失去伴侣,只能“独自寻芳”,苦寂之情可想而知。“满目悲凉,纵有笙歌亦断肠”,平实写来如白话,却让人感觉此孤绝之情迎面袭来,着一“纵”字,曲深而悲寂之情满怀,就算春景再美,也无心欣赏,真乃伤到极外也。<p></p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-font-kerning: 0pt; mso-bidi-font-family: 宋体; mso-ansi-language: ZH-CN;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-font-kerning: 0pt; mso-bidi-font-family: 宋体; mso-ansi-language: ZH-CN;">《酒泉子》<p></p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-font-kerning: 0pt; mso-bidi-font-family: 宋体; mso-ansi-language: ZH-CN;">芳草长川,柳映危桥桥下路。归鸿飞,行人去,碧山边。<p></p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-font-kerning: 0pt; mso-bidi-font-family: 宋体; mso-ansi-language: ZH-CN;">风微烟淡雨萧然。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-font-kerning: 0pt; mso-bidi-font-family: 宋体; mso-ansi-language: ZH-CN;">隔岸马嘶何处。九回肠,双脸泪,夕阳关。<p></p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-font-kerning: 0pt; mso-bidi-font-family: 宋体; mso-ansi-language: ZH-CN;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span>宋词中伤春惜别之词数目繁多,是个普通至极的体裁,这首词总体感觉没什么特别令人惊艳之处,只“风微烟淡雨萧然”一句甚妙,融情于景,景越美,而情越凄,生生将离别之枨触烘托的无比沉重,达到深郁的艺术效果。<p></p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-font-kerning: 0pt; mso-bidi-font-family: 宋体; mso-ansi-language: ZH-CN;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-font-kerning: 0pt; mso-bidi-font-family: 宋体; mso-ansi-language: ZH-CN;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span>《谒金门》<p></p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">杨柳陌,宝马嘶空无迹。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">新著荷衣人未识,年年江海客。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p></p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">梦觉巫山春色,醉眼飞花狼藉。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">起舞不辞无气力,爱君吹玉笛。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">冯延巳有《谒金门》数首,都令人喜爱,这是其中比较特别的一首,因为词的主人公是位风流侠少。“新著荷衣人未识,年年江海客”,一句,点明此少年浪荡江湖,四海为家,虽新著荷衣却是陌不相识,肯定不是本地长住之人了。下句“梦觉巫山春色,醉眼飞花狼藉”,有点绮糜之感,也点出这侠少原是出自一位怀春少女的视角,春梦了无痕,难怪“醉眼”,难怪最后“爱君吹玉笛”了。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span><p></p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《谒金门》<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">风乍起,吹皱一池春水。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">闲引鸳鸯香径里,手</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 仿宋_GB2312; mso-bidi-font-family: 宋体;">挼</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;">红杏芯。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;">斗鸭阑干独倚,碧玉搔头斜坠。<personname wst="on" productid="终日望">终日望</personname>君君不见,举头闻鹊喜。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;">写闺怨的,宋词中真是太多了,这首词却是历久弥新,为其中不多的名篇。但幽蓝对闺怨这种词实在看的太多了,不免有些麻木。但此词开头一句“风乍起,吹皱一池春水”却是名句中的名句,属于开篇便引人注目的好句子,写景既高妙,寓情也贴切,此一举两得之句,焉能不流传千古?<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;">《归自谣》<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;">春艳艳,江上晚山三四点,</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;">柳丝如剪花如染。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;">香闺寂寂门半掩,愁眉敛,</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;">泪珠滴破胭脂脸。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;">这是一首春怨小词,直写的明媚如花,虽郁丽而不俗艳。其中“柳丝如剪花如染”和“泪珠滴破胭脂脸”一写景妙到毫巅,一写怨情有奇语。尤其是后一句,用一“破”字,味道便大有不同,一滴泪残了精致的妆容,像是一阵雷雨打破了平波如境的水面一般,将词意忽地升华,真是妙哉。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;">《抛球乐》<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;">酒罢歌余兴未阑,</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;">小桥秋水共盘桓。波摇梅蕊当心白,风入罗衣贴体寒。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;"><p></p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;">且莫思归去,须尽笙歌此夕欢。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;">中国人的特点之一就是含蓄,此词就比较曲婉含蓄。冯延巳本人位至台辅,自是有点不同于寻常词人的气度,说白了就封建士大夫的一种拘谨习性,这些小词本身没多高的格调,但在艺术上的造诣还是很高的,值得今人赏究。幽蓝较喜欢“小桥秋水共盘桓”和“波摇梅芯当心白,风入罗衣贴体寒”三句。小桥秋水,多么清幽的景致,词人与谁共盘桓?后句便揭示了,原是绰约一佳人,尤其是“风入罗衣贴体寒”这句,真是细微生动,幽蓝就是身为女子,也万万没有这么敏锐细致的观察力,先贤之高明也许就在于这微小之处呢。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;">《摊破浣溪纱》<span lang="EN-US"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span>李王景(王景合为一字)<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;">手卷真珠上玉钩,依前春恨锁重楼。风里落花谁是主,思悠悠。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;">青鸟不传云外信,丁香空结雨中愁。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;">回首绿波三峡暮,接天流。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;">此词作者又是一位皇帝,乃南唐中主,他还有个顶顶有名的儿子叫李煜,词中圣手也。儿子词写的好,老子的也不差。皇帝的心境一般人无法想像,但从这首词中却可略窥一二。尤以“青鸟不传云外信,丁香空结雨中愁”此二句幽蓝以为最佳。此二句,从头到尾都透着一股子凄恻的绝望和哀愁,做为南唐中主,显然是怀有身世之感的,孱弱的南唐,又经得起几次风雨呢?<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;">《山花子》<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;">菡萏香消翠叶残,西风愁起绿波间。还与韶光共憔悴,不堪看。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;">细雨梦回鸡塞远,</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;">小楼吹彻玉笙寒。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;">多少泪珠何限恨,倚栏杆。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312; mso-hansi-font-family: 宋体; mso-bidi-font-family: 宋体;">做为一个皇帝,如果生逢盛世,那是大幸,若逢乱世,便是大不幸。李王景便是属于后者,反映在他的词作中也凄风苦雨,满怀忧愁。如果能像东昏候陈叔宝那样一门心思败国也就算了,像中主这般,既忧国,又无力回天,怎不愁郁苦闷?起头便是香消翠残,荷花早已凋谢,连荷叶也残败,可见此时已是萧杀的秋天,秋天万物凋零,令人生悲,词人触景更生悲苦之情,一句“小楼吹彻玉笙寒”,叫人遍体生寒,小楼孤馆,笙管深吹,却让聆者倍生孤寒落索之感,意深而幽美,境凄而悲深,此真境界也。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span><p></p></span></p>
水泠泠 2006-4-10 14:48
<p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《望江南》 李煜<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">多少恨,昨夜梦魂中。还似旧时游上苑,车如流水马如龙,</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">花月正春风。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">李后主的词名之响,不需赘述。许多首词都广为传唱,到现在差不多到了妇孺皆知的地步,那些烂熟的名句,就不说了,单提这些幽蓝比较喜欢的句子。此词充满了悲戚伤怀之情,是李煜亡国之后写的。没有华言绮句,简淡道来,却格外惹人唏嘘,一个亡<personname wst="on" productid="国之">国之</personname>君,他的境况有时还不如一个普通的穷人。最后一句,“花月正春风”,词人仿若回到过去,昔日越美,便显得今日愈加惨淡,此等萦回手法,正是后主与他人不同之处呀。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《醉妆词》<span lang="EN-US"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span>王衍<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">者边者,那边走,只是寻花柳。那边走,者边走,莫厌金杯酒。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">这是标准的奢糜之音,王衍乃前蜀的亡<personname wst="on" productid="国之">国之</personname>君,荒淫的很。特地把这首词挑出,实是因为幽蓝最为敬爱的武侠小说家古龙曾在其著作《武林外史》中引用过,当时读来,确实有另一番意境,虽说王衍为亡<personname wst="on" productid="国">国</personname>君,本词也很糜艳,但写来还是颇具王者之风,且错落有致,尤其古龙之引用,很切合其笔下快活王这一角色的性格。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《菩萨蛮》<span lang="EN-US"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span>韦庄<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">人人尽说江南好,游人只合江南老。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">春水碧于天,画船听雨眠。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">垆边人似月,皓腕凝霜雪。未老莫还乡,还乡须断肠。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">韦庄的这首《菩萨蛮》是个系列词作,共五首,这是其一。江南自古繁华地,赞美江南景色好的作品不在少数,著名的如白乐天的《忆江南》等等。韦庄此首,重不在描述江南之景,而在乎羁旅之思,词人一生漂泊,自是感受尤深。然此词中,最美最曼妙的不过“春水碧于天,画船听雨眠”一句,恰是形容江南之丽色的。此句空灵蕴藉,词人之笔仿佛已换为一支丹青妙手,勾画出一片烟雨泊船之妙景,真可谓描摹江南胜景之绝妙之笔,幽蓝虽身处江南,也被深深折服,可见词人之妙笔。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《菩萨蛮》<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">如今却忆江南乐,</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">当时年少春衫薄。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">骑马倚斜桥,满楼红袖招。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">翠屏金屈直,醉入花丛宿。此度见花枝,白头誓不归。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">这首词有好两句很负盛名,比如“骑马倚斜桥,满楼红袖招”,一直是个比较经典的浪荡公子形象,尤以“满楼红袖招”最为传神,很是绮丽。幽蓝比较喜欢的却是“当时年少春衫薄”一句,本词主旨是追忆,因而这句就显得很落莫孤怆,甚至还有些悲凉的感觉。当时年少,而今鬓已星星,回忆往日,无限感慨。人谁不老?又有谁没有过年少春衫薄之过往,此句之所以让人动容,实是推人及己,有共通之处矣。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《定西番》<span lang="EN-US"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span>牛峤<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">紫塞月明千里,金甲冷,戍楼寒,梦长安。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">乡思望天阔,</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">漏残星亦残。画角数声呜咽,雪漫漫。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: right 415.3pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">牛峤的峤字音同“叫”,二字念起来和“牛叫”并无二致,真令人有点眩晕,古人起名,好像并不太在意谐音,像这位,“牛叫”,也委实不太雅观,此题外话了。这是首边塞词,相较于闺怨来讲,无疑警致许多,也揭示了当时较为普遍的社会问题,更有意义一些。开头几句,点明场景为塞外,孤寒奇绝,有金铁之声,颇有些豪气。尤喜“漏残星亦残”和“画角数声呜咽,雪漫漫”两句,前句将更漏与残星并列,不但想像妙,描绘起来也妙,二者结合的效果也更具边塞特有的寒清之气;后句为结局,画角声呜咽,而满天飞雪漫舞,以景结束,更增冷寂之情和纡徐之曼妙,使得这首边塞词凄而不怨,不至太过沉重。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: right 415.3pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: right 415.3pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《浣溪纱》<span lang="EN-US"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span>李 王旬 (王旬合为一字)<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: right 415.3pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">红藉花香到槛频,可堪忆花人。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">旧欢如梦绝音尘。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: right 415.3pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">翠叠画屏山隐隐,冷铺纹簟水粼粼,断魂何处一蝉新。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: right 415.3pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">这是一首怀人词,所怀之人自是昔日情人。与众多怀人词不同的是写的很清新雅丽,一句“旧欢如梦绝音尘”,将今日之怀念与惆恍之情细娓道出,且造成一种迷离之境,叫人仿如置身其中,旧欢非但如梦,还绝了音尘,岂非伤心欲绝?后几句因眼前景更触发了怀念佳人的深切情怀,深沉而婉转,最后用蝉鸣结句,空灵而有余思,结的极好。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: right 415.3pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span><p></p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt; tab-stops: right 415.3pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《南乡子》<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: right 415.3pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">乘彩舫,过莲塘。棹歌惊起睡鸳鸯。游女带香偎伴笑。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">争窈窕,竞折团荷遮晚照。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: right 415.3pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">好一幅莲塘游女嬉笑图呀,词人用最简单的词语生动的描绘了一次与女子同船游莲塘的情景,充满了生活情趣,洋溢着青春欢笑的气息,读来也令人心情顿时愉悦起来。尤以最后一句“争窈窕,竞折团荷遮晚照”最为动人,女子们用荷叶将夕霞遮住,那姿态,似娇呢怯怯,又似百花竞放,尽现自己美妙的身姿,风流含蓄,活泼生动,叫人意犹未尽。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: right 415.3pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt; tab-stops: right 415.3pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《浣溪沙》<span lang="EN-US"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span>孙光宪<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: right 415.3pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">蓼岸风多桔柚香。江边一望楚天长。片帆烟际闪孤光。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: right 415.3pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">目送征鸿飞杳杳,思随流水去茫茫。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">兰红波碧忆潇湘。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: right 415.3pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">这是首送别词,以景寓情,情景交融,直写的奇阔高远,很有名家风范,词作者虽名声不响,但这首词确实有其突出之处。幽蓝最喜结句“兰红波碧忆潇湘”一句,兰红,是喻指花盛开,波碧是江水泛蓝时,给人姹紫嫣红的艺术享受,写景绚丽,写情也婉致,告诉即将远离的亲朋,当花开江水蓝时,务必要再来相唔呀,虽写别离,但并不哀怨,这次虽离别,但却是下次相聚的开始,何须太过哀伤呢,全词哀而不伤,实是一种浑融境界也。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p>
水泠泠 2006-4-10 14:49
<p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《点绛唇》<span lang="EN-US"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span>林逋<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">金谷年年,乱生春色谁为主?</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">余花落处,满地和烟雨。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">又是离歌,一阕长亭暮。王孙去。萋萋无数,南北东西路。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span><span style="mso-spacerun: yes;"> </span><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">一看到林逋,只要稍为有点文学常识的人就会想起咏梅的名句“疏影横斜水清浅,暗香浮动月黄昏”,被称为“梅妻鹤子”的林逋,一生隐逸,写诗因前面提到的两句千古留名,而他的词,却没多少人知道。实际上,林逋的词,也实在不差。总共就留下三首,《唐》里就选了二首,入选率不是一般的高。此词写离愁,开篇便引经据典,点明送客离别,篇尾的“王孙去,萋萋无数”引自“楚辞”,首尾呼应。最喜“余花落处,满地各烟雨”,微雨,落花,雾气成烟,合在一起,便是一幅雨中送行图,绝的是迷蒙中有一丝淡淡悲情,轻灵中含饱含着离别的惆怅,全词无一实句说离情,却处处让人感受到这惜别之情弥漫全词,含蓄深婉而不失飘逸,也是林逋自身隐士风格的一种体现吧。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《甘草子》<span lang="EN-US"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span>柳永<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">秋暮,乱洒衰荷,颗颗真珠雨。雨过月华生,冷彻鸳鸯浦。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">池上凭澜愁无侣,奈此个、单栖情绪!却傍金笼共鹦鹉,念粉郎言语。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">柳永,大名鼎鼎,三言两拍里有个故事就是写他的,一生落拓不得志,最寒酸时,竟然要妓女们资助才能生活,写的词在当时的士大眼里属不入流的那种,但千百年来却一直为后人推崇,也算幸事吧。这首词,份属闺怨,总体而言写的镂金错采,很浓艳,柳永虽不属花间派,但这首词倒是有几分花间的遗风。上阕是幽蓝偏爱的,开头二字,简单利落的点明时令,秋天本容易引起人的落寞心绪,况乎已近日暮?雨打残荷,雨声听来也倍觉凄切,其中“颗颗真珠雨”形容颇妙,虽有炼字之嫌,但到底还是给人一种美的享受。雨过时,一轮冰月已照的人间天上遍是寒意,也间接说明了词中女主人公的心情。下阕就嫌堆砌文字了,尤其是最后这个“粉郎”二字,着实让人腻烦。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 18pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《诉衷情》<span lang="EN-US"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span>张先<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">花前月下暂相逢。苦恨阻从容。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">何况酒醒梦断,花谢月朦胧。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p></p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">花不尽,月无穷。两心同。此时愿作,杨柳千丝,绊惹春风。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">张先,名声也大的很,最早知道他,是因为琼瑶的那些个书名,什么“心似又丝网,中有千千结”之类的,原以为琼瑶还真有些才情,后一看宋词,敢情全是借用呀,后来发现,张先的许多词实在太合适“拿来”了,尤其是写言情小说时。这首词特别呀,写失恋之后感受的。开头就写当年与情人在一起的美好过往,紧接着镜头切换至今,又恨又苦,用笔极重,当真是痴情的紧。之后这句“何况酒醒梦断,花谢月朦胧”,便将这种苦恨推至极处,酒醒梦也残,抬眼见花竟也谢了,在朦胧的月色下,更显迷怨,幽蓝以为这是全词的转折点,直写的细腻幻美,纤丽沉挚,很叫人喜欢。另外,这个词牌还是比较贴近全词内容的,这是五代及北宋许多词的特点,不像后来的许多词,内容与词牌已完全没什么关系了。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《画堂春》<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">外湖莲子长参差,霁山青处鸥飞。水天溶漾画桡迟,人影鉴中移。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">桃叶浅声双唱,杏红深色轻衣。小荷障面避斜晖,分得翠阴归。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">幽蓝一直比较喜欢写景的词,反倒是写情,无论是闺情还是离情怨情,都不太感冒,张先的这首词,恰是完全写景的。上片写湖光山色之美,下片写游湖女子之丽,两景相融,交织成了一幅仕女游湖的清美图画。先写湖景,莲子错落,鸥鸟处处飞,湖清山秀,粼粼波光中,画船轻过,倩影在如镜的湖水上影影绰绰,摇曳多姿,这是为下片写游湖女子做好过渡。接下来,便是着重写那些女子,直写的有声有色,先是双唱,写歌声,后是杏红轻衣写衣着,接着再写她们的动作,摘下荷叶以遮夕阳,一路载着荷叶的绿阴而归,清凉无比的结尾,也让读者们感受到那一丝丝凉意,写景如此活色生香,真是绝妙无伦。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《浣溪沙》<span lang="EN-US"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span>晏殊<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">小阁重帘有燕过,晚花红片落庭莎。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">曲栏干影入凉波。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">一霎好风生翠幕,几回疏雨滴圆荷。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">酒醒人散得愁多。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">晏殊与其七子晏几道在宋词史上堪称父子兵,老晏一生仁途顺畅,位至宰相,且生于北宋初期太平之世,真不知是几世修来的福气。既是宰相,其词清圆融通,比之一般的布衣词人自是多了一份清贵之气,幽蓝对于老晏词的这种特色尤为喜欢。闲话少说,老晏的词入选《宋词三百首》中的词很多,也让许多人烂熟于心,但独少了这首《浣溪纱》,真是遗憾。上片的“曲栏杆影入凉波”,一个“入”字极是传神,本是一个寻常景致,在老晏笔下,总是格外动人。下片“一霎好风生翠幕,几回疏雨滴圆荷”是全词亮丽之处,风过生翠幕,“翠”字既是色彩,又给人一丝寒意,下句接着便是疏雨滴着圆荷,可见是个初秋之际,写到这里似乎只是词人在抒发在一种淡淡莫名的哀愁,最后一句方自点明,原是酒醒之后愁闷更多呀,全词一气下来,给人的感觉也是淡然的,纵是说愁,也无刻骨之感,这跟词人本身的际遇是有关系的,太平盛世,位极人臣,又会有多少愁?<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《蝶恋花》<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">槛菊愁烟兰泣露,罗幕轻寒,燕子双飞去。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">明月不谙离恨苦,斜光到晓穿朱户。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">昨夜西风凋碧树,独上高楼,望尽天涯路。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">欲寄彩笺无尺素,山长水阔知何处。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">这首词也是写闺怨,词人以女子的角度去怀念远去不归的良人,这是宋词中的惯用手法。此词可是其中的名篇,起句“槛菊愁咽兰泣露,罗幕轻寒,燕子双飞去”,写景虽多绮字,却无繁腻之感,秋日清晨,已有寒意,兰菊上寒露点点欲滴,仿若是它们的眼泪,叫人读来突生幽凄之感,接着,罗幕微寒,燕子双飞而去,喻意着女主人公茕然一人,三言两语,把个全词之旨已交待清楚,下面便是要抒发这种离别之后的怨情了。“昨夜西风凋碧树,独上高楼,望尽天涯路”是此词中为后人称道的名句,窃以为,这也是老晏个人风格的极致体现,昨夜,西风,碧树,三种不同的情境,用个“凋”字连接,造语奇巧,炼句精工,不留斧凿痕迹,独上高楼,望尽天涯路,又将前句所营造之境界发挥至空阔渺远,余思不断,结局便是全词感情的总结,凄而不厉,怨而不伤,体现的是晏殊个人的一种含婉气质。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《踏莎行》<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">细草愁烟,幽花怯露,凭栏总是销魂处。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">日高深院静无人,时时海燕双飞去。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">带缓罗衣,香残蕙炷,天长不禁迢迢路。垂扬只解惹春风,何曾系得行人住!<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">从最后一句看来,此词是伤春之作。士大夫们闲来无事,伤春悲秋一下,那是常事,虽只是晏珠抒发个人情怀的载体,但在他写来,却是幽婉深沉,温圆玉润,给人艺术上的美好享受。起句便叫人欲罢不能,“细草愁咽,幽花怯露,凭栏总是销魂处”,这几句读来,也确实叫读者“销魂”了,烟茏细草,娇花似乎不能承受那一滴清露之重,与前面的细草相照应,多么娇怯可人,不像是写景,倒向是写美人,后句点明这一切皆是词人凭栏所眺之得,顿生高远意象。全词细娓道来,只是最后一句结的浓烈一些,纵观全词,总体还是和婉细腻的。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《燕归梁》<span lang="EN-US"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span>石延年<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: navy; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">芳草年年惹恨幽。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">想前事悠悠。伤春伤别几时休。算从古、为风流。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">春山总把,深匀翠黛,千叠在眉头。不知供得几多愁。更斜日、凭危楼。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">这首春愁词,读来清脆上口,写这愁绪也只是稍加修饰,完全不似之前的晏殊深曲婉转,真大不同矣。窃以为词之魅力,还是在于曲折含蓄的,明白如话者当然也有好的,比如这首,但与含婉者相比,总是缺少了股韵思。此词幽蓝以为有些许深丽之处的,就只有起首一句“芳草年年惹恨幽”了,芳草年年,总是频惹幽恨,开头就有将感情一泄而下的趋势,好在“惹恨幽”三字用的妙,不至于太直白。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p>
水泠泠 2006-4-10 14:50
<p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #d60093; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《木兰花》<span lang="EN-US"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span>宋<span lang="EN-US"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span>祁<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #d60093; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">东城渐觉风光好,毂皱波纹迎客棹。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: green; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">绿杨烟外晓寒轻,红杏枝头春意闹。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #d60093; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p></p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #d60093; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">浮生长慨欢娱少,肯爱千金轻一笑。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: green; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">为君持酒劝斜阳,且向花间留晚照。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #d60093; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p></p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #6600cc; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #d60093; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">所谓“触景生情”,普通人尚是如此,情感丰富的词人们更是一景一物都可入情。此词颇负盛名,词人因此作得一个“红杏尚书”的美名,便可见一斑。上阕写景物,“绿杨烟外晓寒轻,红杏枝头春意闹”是佳句,一个“轻”一个“闹”,开成妙趣对比,尤其是“闹”字,轻易入不得雅句,但宋祁别出机杼,裁出妙句佳言。但最合吾心的还是下阕的那句“且向花间留晚照”,意蕴悠悠,咀味深长,既是晚照,如何留得?惆怅也罢,自嘲也罢,那丝丝余味千古以来犹自未绝。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 366.0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #d60093; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-tab-count: 1;"> </span><p></p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #d60093; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #d60093; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《采桑子》<span lang="EN-US"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span>欧阳修<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #d60093; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">群芳过后西湖好,狼籍残红,飞絮蒙蒙,垂柳阑干尽日风。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #d60093; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">笙歌散尽游人去,始觉春红,垂下帘栊,</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: green; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">双燕归来细雨中。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: green; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #d60093; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">欧阳修大名鼎鼎,位列唐宋八大家之一,著名的文章太守。此词咏西湖美景,写的细腻迷蒙,纤挚绵丽,引人遐思无限。然此西湖非是名闻天下的杭州西湖,而是欧阳修晚年居住的颍州之西湖,虽非一处,景却无二致,在词人笔下依旧引人入胜之至。最朦胧迷离,余思袅袅的是最后一句“双燕归来细雨中”,期盼耶,惆怅耶,一语道不尽的怅惘空灵尽藏其中。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #d60093; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #d60093; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #d60093; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《玉楼春》<span lang="EN-US"> <p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #d60093; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">尊前拟把归期说,欲语春容先惨咽。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: green; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">人生自是有情痴,此恨不关风与月。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #d60093; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p></p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #d60093; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">离歌且莫翻新阕,一曲能教肠寸结。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: green; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">直须看尽洛城花,始共春风容易别。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #d60093; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p></p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #d60093; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">这是一曲悲离之歌,比之“欲语泪先流”的凄离之况似乎还要更悲上三分。尊前“春容惨咽”,只是不忍不愿把归期说,可惜纵不说,去者终须去,留者还是留,短短两句,勾勒出这般愁绝境味,非高手不能为。此词最有名的莫过于“人生自是有情痴,此恨不关风与月”,后世引者甚众,可算是哲言名句,而引者意多不同,关看如何理解了。至最后的“直须看尽洛城花,始共春风容易别”,虽哀伤气氛不减,却多了几分豪情,深得沉郁之致。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #d60093; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #d60093; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《临江仙》<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: green; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">柳外轻雷池上雨,雨声滴碎荷声。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #d60093; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">小楼西角断虹明。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: green; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">阑干倚年,待得月华生。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #d60093; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p></p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #d60093; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">燕子飞来窥画栋,玉构垂下帘旌。凉波不动簟纹平。水精双枕,傍有堕钗横。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #d60093; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #d60093; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">由景及人,本不是新鲜事,新鲜的是欧公这种写法。前皆是景,只是最后几字牵出人,此等写法奇绝俊绝,韵味更绝。素来是喜欢写景的,此词开篇的“柳外轻雷池上雨,雨声滴碎荷声”一出,便叫人神为之夺,虽轻雷,虽小雨,却能滴碎荷声,何等细微的描写,渲染出一幅活动的影像,读罢此句,耳边仿佛就响起了那“滴搭滴搭”的雨打翠荷之声,景本无情,人却有情。从轻雨到断虹明,再到月华生,时光慢慢流逝,至未了的堕钗横,突来一笔,点出所书之人,也让人豁然明了,这滴碎荷声,这阑干月华,燕子飞窥,俱是之前的绝妙铺垫呀,那么到了篇未,除了需要这“水精双枕,傍有堕钗横”之外,还需多作几言?<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span><p></p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #ff6600; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《望江南》<span lang="EN-US"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span>王 琪<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: green; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">江南月,清夜满西楼。云落开时冰叶鉴,浪花深处玉沉钩。圆缺几时休。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">星汉迥,风露入新秋。丹桂不知摇落恨,素娥应信别离愁。天上共悠悠。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">本词作者名头不大,全宋词也仅有其词十一首,但此首《望江南》却别有一番清丽滋味。此词写的是秋夜月景,朗朗清秋的月夜,在词人笔下,显得特别清洒秀润,读罢有清风扑鼻之感,仿若置身那个清凉月夜一般。有景便有情,词人的眼中,月盈月缺,沉落升起,是规律也是一种愁绪,这些情致都在篇未的“天上共悠悠”中显现,此句淡而又隽,疏然有致,天上人间,共此悠悠愁结,也是一种共鸣吧。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《西江月》<span lang="EN-US"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span>司马光<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: green; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">宝髻松松挽就,铅华淡淡妆成,青烟翠雾罩轻盈。飞絮游丝无定。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: green; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">相见争如不见,有情何似无情。笙歌散后酒初醒,深院月斜人静。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">司马光何人?史学大家,北宋名臣,其幼时的砸缸救人之举更是妇孺皆知。很难想像,这样一个人物写起闺情小词来也是得心顺手,仿佛随手拈来一般,而且写的端丽动人,清淡雅致。上阕写美人之影像,一个松松挽就,淡淡妆成,就将一个淡妆婉柔的美人呈现出来,接着两句写美人的轻舞风姿,俱是疏淡道来,却别有况味,叫人读来爽洁畅快,完全不似那些浓丽的艳情小词。下阕的“相见争如不见,有情何似无情”,至今一直吟诵不衰,可见其魅力。就算伤情,也依然是下笔简淡,却不留于浮软,于淡笔中倾注浓的化不开的郁郁之情。结句“笙歌散后酒醒,深院月斜人静”,好似天地间遽然静谧了下来,深院映晓月,人静于室,还会留连那淡雅丽人吗?不可知也。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 24pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《菩萨蛮》<span lang="EN-US"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span>王安石<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: green; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">数间茅屋闲临水,窄衫短帽垂杨里。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">花是去年红,吹开一夜风。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">梢梢新月偃,午醉醒来晚。何物最关情,黄鹂三两声。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">王安石,又是一位文章大家兼朝阁重臣,与司马光,一为旧派,一辟新法,在幽蓝的小评中也是一前一后,真可谓不是冤家不聚首,此笑谈耳,且说此词。宋词中写景写情之作多不可数,写寻常生活之景的却着实不多,王公此首便是其一。最喜首句“数间茅屋闲临水,窄衫短帽垂杨里”,无绮言丽句,却自是清丽可亲,一个“闲”字尽道舒适心情,一派天清云淡,娴雅清致的情景,其实这是王公罢相后所作,仔细寻味这两句,别有一番滋味。再下便是“花是去年红,吹开一夜风”一句,便是物是人非的慨叹了,联系王公此时的境遇,又难免会有一种壮志难酬的忧闷。最牵情的是词未的“何物最关情,黄鹂三两声”一句,寥落之情油生,唏嘘之情慨起,便是抛开词人的身世之感,也是引人幽情难遏的佳句呀。最后要说明的是王公这首词,每一句都是集前人之句而成,这不是抄袭哦,而是写词中的一种名堂叫“集句为词”,是一种写词的方法。事实上这比自己写难多了,起码要博览群书才成,否则安能似撒盐入水,不着痕迹呢?<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 27.0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《渔家傲》<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: green; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">平岸小桥千嶂抱,柔蓝一水萦花草。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">茅屋数间窗窈窕。尘不到,时时自有春风扫。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">千枕觉来闻语鸟,欹眠似听朝鸡早。忽忆故人今总老。贪梦好,茫然忘了邯郸道。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">此词与王公上一首《菩萨蛮》所表现出来的感情有许多相似之处,只是此词在轻淡中更兼有几许苍劲豪情,这种对比与融合在首句表现的犹为突出。“平岸小桥千嶂抱,柔蓝一水萦花草”,前者旷远而深峻,后者柔致而碧丽,最是那一水柔蓝之形容,叫人连骨头都能化掉,沉入这柔美中不可自拨。转句以窈窕之言形容茅屋数窗,别致而有新趣。下阕至终,便是王公心绪平淡适意的完整体现,“忽忆故人今总老”,沧桑之感袭来,却不悲不凉不郁,只是因着那不愿醒的好梦,抛却功名利禄的闲隐心境。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p>
水泠泠 2006-4-10 14:50
<p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《清平乐》<span lang="EN-US"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span>王安国<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: green; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">留春不住,费尽莺儿语。满地残红宫锦污,昨夜南园风雨。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: green; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">小怜初上琵琶,晓来思绕天涯。不肯画堂朱户,春风自在扬花。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">伤春悲秋本是古往今来文人们的共同情感,也因为这样,此类体裁写者众多,能脱颖而出者却甚少,此篇便可算其中之一。词人虽是王安石之弟,却刚直不阿,不屑靠兄长的权势为自己铺路,一生抑郁便不可避免,词既是感情的抒发,那么词人必是将自己的不得意之感揉入其中,写的深挚动人,引人心绪自是水到渠成,千古之绝妙佳文,昔乎“真性情”三字耳。此词写景清婉,写情深曲,满篇如轻烟般弥漫着幽邈的郁郁之情,只伤不悲,深具黯然消魂之旨,结局于轻缓中突现刚丽,一直被评家视为词人自况,诚不谬也,风骨尽现,也是这首词也众不同的特色之一。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《临江仙》<span lang="EN-US"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span>晏几道<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">斗草阶前初见,穿针楼上曾逢。罗裙香露玉钗凤。靓妆眉沁绿,羞脸粉生红。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">流水便随春远,行云终与谁同?酒醒长恨锦屏空。</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: green; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">相寻梦里路,飞雨落花中。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">晏几道,晏殊第七子,以词与父共垂青史,可谓将门虎子。比起大晏的清圆疏俊,小晏的词则多了几分哀感缠绵,毕竟小晏一生郁郁不得志,与乃父的仕途通达不可比拟。此词为怀人之作,小晏所怀的当然是女子啦,瞧开头的两句,此女大约是晏家的丫头歌女之类的。先是回忆往日近况及女子容貌,笔一转,便透怅惘,“流水便随春远,行云终与谁同?”表现出词人深深的失落与迷茫,佳人今何在?可还会有重逢的一天?一切都是未知数。现实中既无处可找,只有梦里追寻,“相寻梦里路,飞雨落花中”一句,既迷离也透着无奈的感伤。梦醒之后又当如何?怕是依旧恨那锦屏空。小晏此词,写的真诚深婉,语不华词不丽,只是<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">一腔发自内心的感怀之思,追念昔日美好情景,与其另一首著名的怀人之作《临江仙》(梦后楼台高锁)有异曲同工之妙。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《虞美人》<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">曲阑干外天如水,昨夜还曾倚。初将明月比佳期,长向月圆时候望人归。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">罗衣著破前香在,旧意谁教改?</span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: green; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">一春离恨懒调弦,犹有两行闲泪宝筝前。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 12pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">此词写的是闺情离怨,再普通不过的体裁,在小晏笔下却总是显得特别深长绵秀。起句一个“昨夜还曾倚”便道尽寂寞心情,昨夜倚阑看月,今夜复如是,重复的动作,寂怨的心灵。接着点出为何如此寂寞,原是“长向月圆时候望人归”,俗语说是人月两团圆,如今却是月圆人相离,又添如许哀怨。最喜结句“一春离恨懒调弦,犹有两行闲泪宝筝前”的悲丽之情,手捧瑶筝,欲弹泪却已流,何等悲苦,何等哀伤,此情此景像是狂风巨浪般汹涌地震撼着读者的心灵,读到愁恨处,竟能与词中主人公同悲同哭。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 12pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span><p></p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 12pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《卜算子》<span lang="EN-US"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span>王 观<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 12pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: green; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">水是眼波横,山是眉峰聚。欲问行人去那边?眉眼盈盈处。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 12pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: green; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">才始送春归,又送君归去。若到江南赶上春,千万和春住。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 12pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">此词写送别,再平常不过,却被词人写的俏灵如活,轻新而情致款款,确是不可多得的佳作名篇。离别总是有些许愁情的,但词人却并不一味悲情,而是于悲中见新喜,颇有创新。尤其是下阕,“才始送春归,又送君归去。若到江南赶上春,千万和春住。”淡点离愁,重写惜别之情,虽然友人离去有些伤感,但还是殷切叮咛,若是能在江南赶上春日,可千万要与春光一起明媚呀,看来是归者送者俱是喜大过于忧,在一片凄离惨淡的送别词中,别具一格,赏心悦目。没有离别,哪有相聚呢,也许词人也是深谙此理吧。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 12pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><p> </p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 12pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">《木兰花令》 苏 轼<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 12pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: green; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">霜余已失长准阔,空听潺潺清颍咽。佳人犹唱醉翁词,四十三年如电抹。<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 12pt;"><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: green; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">草头秋露流珠滑,三五盈盈还二八。与余同是识翁人,惟有西湖波底月!<span lang="EN-US"><p></p></span></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-INDENT: 12pt;"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;"><span style="mso-spacerun: yes;"> </span></span><span style="FONT-SIZE: 12pt; COLOR: #cc0099; FONT-FAMILY: 仿宋_GB2312;">苏轼,苏东坡,需